De route naar Bude

De route naar Bude wordt steeds smaller.
Het begint allemaal op de M25, say no more...
Driebaans en vol met vrachtwagens, die in willen halen, waar het niet helpt.
De M4 is al wat beter, en de M5 ook.
Dan worden het 2 baans wegen, en glooiende  heuvels, met schaapjes er op.
En als dan de wegen weggetjes worden, en je achter een tractor komt te zitten, met banden, waarvan je hoopt dat ze er niet afrollen...
Dan weet je dat je er bijna bent.

Het is heerlijk rustig hier.
Ik heb een cabin voor mezelf, met koffie, en Wifi, douche en toilet.
Fijn C. weer te zien, S. deed een middag tukje.
Ik werk alles bij op de computer, krijg zowaar een vakantie gevoel over me.

Lieveheersbeestje

Onvoorstelbaar wat er in één week in zo'n tuin wakker wordt.
Een ander aspect van alles weghalen, zijn de beestjes die tevoorschijn kruipen.
Waaronder dus het lieveheersbeestje. Hoe komt zo.n dier aan zo'n naam?
Die zitten werkelijk overal, zo ook op de keukentafel.
En vannacht mepte ik er één het bed uit.
Op de grond onder het bed lagen nog wat overledenen.
Ik was half in slaap en voelde de vleugeltjes tegen mijn wang.

Ik ben nog lang niet klaar.
Maar na 4 dagen of zo, is het wel even welletjes.
Morgen ga ik naar Cornwall, naar de Dutchy of Cornwall, Her Royal Highness C.
Een Nederlandse vriendin.
Daar wordt voornamelijk over boeken gepraat, hoewel ik begrepen heb, dat er een rotstuin wordt aangelegd, en dat ik mag adviseren, en mee mag naar het tuincentrum.
We gaan het zien!!

Lievelingsschepje

Ik was wederom, in de tuin, en jullie zullen het weten ook..Het druilde..
En was mijn schepje steeds maar kwijt.
Ik val opkomende paardebloemen aan, en graaf hardnekkig gras op.
Het valt niet mee, de knie gestrekt voor mij, en de schep gebruik ik dan om me omhoog te hijsen.

Het is mijn Lievelinsschepje, ooit in Great Dixter gekocht. Het heeft één nadeel, het verdwijnt al snel, onder het weg gerukte onkruid.
Ik vind het altijd weer, maar soms duurt het even.
Dan doe ik het met een ander schepje, en dat is niet hetzelfde.

Maar goed..het druilde dus, en toen het ging stromen, ben ik naar binnen gegaan.
En heb een hele tijd in een warm bad gezeten.
De kop heb ik veranderd, naar akelei met regen druppels, altijd mooi.
Hoe doet die akelei dat toch, en er zijn er weer véél!!

Nog een tuindag.

 Weer een dagje tuin. Overal staat nieskruid, een helleborus, totaal aan de hal gegaan met de tuin.
Vroeger, trok ik ze er uit, nu mogen ze blijven staan. Vooral tussen de kale heesters, springen ze er uit.
Van die lichtgroene lichtpuntjes overal. Tegen de tijd dat de andere planten gaan bloeien, houden ze zich weer koest

 Verder is er een plant, bol, waarvan ik de naam niet meer wist.
Zag ik hem bij Beth Chatto in de tuin, het is een fritelleria, jaren niet gebloeid, en vorig jaar begon hij ineens, heeft dus wortel geschoten. Ik liet hem staan omdat ik de kleur van het blad zo mooi vond, en misschien omdat ik nooit opgeef, zolang het groen is.

 En dit is dus wel mijn huidige kasje, met meer fritelleria's, veel te vroeg gekocht, die kunnen echt nog niet naar buiten. Ondertussen geniet ik er van als ik in mijn kasje bezig ben, met de zaadjes en de sla, de cosmea, en de lathyrus, altijd een rustig plekje, vooral 's avonds

De Tuin is los!!!

 Hier zijn ze dan de eerste helleborii.
In een kommetje in de keuken.
De tuin is inderdaad los.
Soms kwam ik in moeilijkheden vanwege de stijve knie, en dus niet meer overeind..nou ja na veel vallen en opstaan..nou ja viel wel mee, maar wat is het Leven zonder Drama?

Het allermooiste momenteel, is ook het allerkleinste, en het moeilijkst te fotograferen, dat is de Hepatica. Ofwel Leverbloempje.
Net als bij de Helleboris geldt hier: Die meeldraden!!
Stiekem verscholen in de schaduw en bladeren.

De rest van de tuin is ook los gebarsten, de " Primroses " kruipen overal onder vandaan, narcissen natuurlijk, en nog veel veel meer, het lijkt wel of alles in één dag, knalt.
En ik schoof op mijn achterwerk door de tuin, want op de knie zitten gaat nog niet.
Kreeg toch veel voor elkaar.

Wederom naar WM, E nog steeds niet goed, en we zijn naar de huisarts geweest voor een antibioticum.
Luchtweg infectie, we overleven het wel, maar we zijn er nog niet.
S. ging met de andere opa en oma mee, en ik scheurde met K. en de buggy door WM.
Kocht tulpen en hortensia's, om het huis op te vrolijken.
Ben toch weer naar huis gegaan, de hele dag een moeder/schoonmoeder om je heen is ook niet alles.
Nu is het lente, denk ik...
Het was vandaag prachtig weer, en morgen ook.

En zo werd ik wakker vanochtend. Ze had zich in mijn bed genesteld sloeg armpjes om me heen en vertelde me verhalen.

.Zat wat met mijn nekvel te fröbelen, en telde mijn buiklagen...

We speelden dat de duvet een tent was, kortom genieten.

Ze waren allemaal wat beter, en K. begon weer aan het Grote Eten.

Hier probeert ze een beker met tuit uit.

Ze trekt zich op en doet wat stapjes, en blaast ondertussen de mooiste snotbellen van de wereld.

Mama W. gaat ook al aardig in de goede richting.

Ben nu weer thuis, en dankzij N's eindeloos geleuter  met BT is ook de Wifi weer terug, zo en nu naar bed.