Noorwegen



Thomas was me al voor gegaan in de beschrijving van de Noorwegen vakantie. Hij heeft dus de sneeuw voor mijn voeten weg gemaaid :-). Zie www.thomasenmadrid.blogspot.com
De foto boven is het Kasteel dat we gehuurd hadden, met de berg Gausta op de achtergrond. De andere foto is van Alex die de kleine Thomas op zijn rug heeft, en bezig is met een race met William die Clara op zijn rug heeft. En dit alles in de diepe sneeuw.
Het somt het allemaal wel op denk ik. Het laat zien hoe leuk het is om je grenzen op te zoeken ( het beklimmen van Gausta ), maar ook hoe heerlijk het is om met vrienden en familie een week lang te lachen te praten en te eten. Met de kou buiten en al de warmte van het gezelschap binnen.
Dat ik op de 3e dag mijn enkel op gigantische wijze verstuikte, mocht de pret eigenlijk niet al te veel drukken. Ik strompelde wat rond 2 dagen lang,las een boek, en keek door de verrekijker hoe de rest van mijn familie plus wat Yatmannen, als een slang Gausta opkropen. Het was een heldere dag, en ik moet bekennen dat ik niet rouwig was, dat ik er niet bij was. Het leek mij een enorme slijtageslag.
Maar ik was geweldig trots dat ze allemaal tot zo iets in staat waren.
Ondertussen was ik erg blij dat mijn enkel niet gebroken was, maar hij leek meer op hoe ik mij Elephantiasis voorstel, dan een verzwikte enkel.
Op dag 3 had hij alle kleuren van de regenboog en meer. Maar ik kreeg hem in mijn skiboot en was in staat een paar km. op Mosstrand te skieen om een kijkje te gaan nemen bij de school die we willen kopen om er een touristenhut van te maken.
Wat ik in mijn tuin heb heb ik ook in Mosstrand, ik voel me er thuis. Het is er zo verlaten, verstild,woest en ledig, dat het je je adem beneemt.
De school was behoorlijk onder gesneeuwd, maar leek in goede conditie, en nu maar hopen dat het door gaat!
De dag daarna kon ik alweer een paar uur op de skis, omdat de boot veel steun geeft. Dus het viel allemaal wel mee.
De terugreis begon om 8.30 en zoals Thomas al schreef, we waren ingesneeuwd en de taxi kon de heuvel niet op. Dus moesten we de bagage in Philip's 21-jarige volvo stouwen en hem aanduwen voordat hij de heuvel af kon glijden.
Heeft iemand de binnenkant van die volvo gezien? Er zat nauwelijks nog bekleding op het dak binnen, het hing er wat bij. Het roestige dak kon je zo aanraken! Onvoorstelbaar die auto. Hoe dan ook, we slip slided de heuvel af, en kwamen nog ruim op tijd op Torpe aan.
Een heerlijke vakantie!




Hier naast weer een nieuwe diashow, klik vooral op de foto's als je een dia voorstelling wil!

Reacties

Maaike B zei…
Wat een heerlijke vakantie hebben jullie gehad! En wat een woeste plannen met die school! Hou je ons, trouwe lezertjes, op de hoogte van de ontwikkelingen? groetjes
ron zei…
niet kapot te krijgen... wat een mooie wereld! mijn moeder zou zeggen: waarom heb ik toch 3 zo'n verschillende dochters? (ze had er één).