Familie

Ik ging deze dag naar de dames W.
Maar eerst belde schoonzus R. op, mijn broer G. werd gisteren met een hartinfarct, naar de Intensive Care afdeling gebracht. En dan staat alles even stil. Het is mij nog niet helemaal duidelijk, hoe erg het is, maar hij mag geen bezoek  hebben, en al helemaal niet telefoneren.
Je hele jeugd gaat aan je voorbij, en je maakt je vreselijke zorgen. En dan komt je eigen familie in beweging. Je man  in Nederland belt je schoonzus, je zoon belt uit Brussel, en je andere zoon biedt aan om een kijkje te gaan nemen. En je dochter en kleindochters maken dat je je zorgen niet vergeet, maar wel dat er afleiding is.

Want wat waren ze weer lief. We zaten met z'n allen in de ballen. We gleden met de glijbaan naar beneden. En eenmaal thuis, mocht ik de babypop de borst geven, en presteerde S. een prachtige plas op het potje. We zaten in een tent en we gingen slapen.

En dan word je zelfs op een dag als vandaag, toch een beetje blij van.

Familie is gewoon erg belangrijk, in mijn geval is dat echt zo.

En soms word je met de neus op de feiten gedrukt, maar laten we het nooit vergeten