Loes 's Lips

Zoeken in deze blog

op augustus 06, 2026

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts

In Memoriam Caroline

Gisteravond kwam het bericht door, dat N zijn jongste zusje plotseling was overleden. Het ene moment was ze er, het volgende moment lag ze dood op de vloer. Haar zus was er bij, verder was er niemand. Haar man was op de boot die ze hebben op de Thames, de kinderen waren met hun eigen leven bezig. Als er toch iemand was, die zo volkomen in onschuld leefde, was het Caroline wel. Daar zat dus echt geen kwaad bij. Zo’n ontzettend lief mens. Ze was bij ons in Borneo, toen MamaE werd geboren, we gingen samen op reis, naar Jordanië en Sicilië.We liepen tuinen af. Onze kinderen logeerden op de boot, ik ook vaak trouwens, en we waren behoorlijk close. In die tijd. Later verwaterde dat iets, want kleinkinderen, en toch een heel eind rijden. De schok is enorm. De kinderen en haar man zijn volledig kapot, haar zus die haar vond heeft het ook zwaar. Dag lieve Caroline, we hielden zoveel van je.

Feest

Het was alweer feest. We vierden de verjaardag van DameK en haar vader. We haalden haar op van haar vrijwilligers job . Ze had de ochtend in een tuin geholpen waar mensen die het moeilijk hebben hun problemen weg kunnen tuinieren, ze hielden een open dag en K hield de kinderen bezig. PapaA kreeg van ons een nieuwe BBQ, en die werd uitgeprobeerd. Er werd dus lekker gegeten, De video van K’s laatste jaar werd afgedraaid, vaste prik op verjaardagen, met dank aan PappaA . Op de laatste foto is te zien hoe ontzettend oud ik ben. Naast twee van die mooie jonge meiden. We reden zomaar zonder opstoppingen naar huis.

Dit is hem

Het zal iedereen zijn opgevallen, dat de tuin niet vaak langs kwam deze zomer. Ik had de hark er bij neergegooid. Ergens in juni, begreep ik dat wat ik voor ogen had, dat ik daar de kracht niet meer voor heb. Van de ene dag op de andere, liet ik mijn tuin voor wat het was. En was erg bedroefd, zo erg dat ik er niet eens meer in wilde zitten. Maar mijn tuin was een belangrijk onderdeel van mijn bestaan., en ik wil hier niet weg. Ik ken heel veel mensen die verhuisden, omdat ze op dit punt waren aangekomen. Maar ik wil dus niet weg. Wat te doen? Ik ging het internet op en kwam Sam tegen, inderdaad dezelfde naam als SeñorS. Sam leek me wel wat en ik stuurde hem een email. En vandaag kwam hij langs… Ik zag het meteen; dit is hem! Hij straalde één en al enthousiasme uit. Grote grijns op zijn gezicht, jaartje of 30+. Studeerde aan Writtle College, niet ver bij ons vandaan. Zeer geïnteresseerd in biodiversiteit in tuin en landschap. Dit is hem echt. We liepen eerst door N zijn gede...

Mogelijk gemaakt door Blogger