Ook in de winter word ik vroeg wakker, en zo stond ik vanmorgen om 6 uur in de keuken en maakte het beslag van de Xmas cake. Ondertussen hield ik de “ midterm” uitslagen in de gaten en werd ik steeds vrolijker. De Amerikanen zijn een poosje de weg kwijt geraakt, hopelijk keren ze terug naar hun basis.
Deze cake is een traditie. Terwijl ik de nootmuskaat rasp, gaan mijn gedachten naar de VOC ( ook al niet kosher ), maar ik krijg er toch een bepaald gevoel bij. Het door elkaar mengen van het beslag vereist spierballen. Ik krijg visioenen van kerstboom, maretak, en chocola. En het gevoel van saamhorigheid. Het bij elkaar zijn, weten dat je veilig bent.
De wereld gaat de goede kant weer op. Nu Poetin nog.
Reacties